Sophia is wijsheid, wijdsheid, belichaming van bewustzijn, en vertegenwoordiging van een oordeelloze, intuïtieve kennis. Ze symboliseert de vrouwelijke aspecten van het goddelijke, en fungeert als een brug tussen de menselijke en goddelijke sfeer. Haar aanwezigheid nodigt uit tot innerlijke reflectie en het ontwikkelen van diep spiritueel inzicht.

Voor ons biedt Sophia een blauwdruk voor een vorm van samen leven, werken, leren en groeien, gebaseerd op die wijsheid. De invloed van Sophia stimuleert collectief bewustzijn en harmonie, beslissingen vanuit intuïtie en natuurlijke orde. Het ondersteunt zodoende niet een specifieke richting of doel, maar onze eigen kracht om de richting en doelen verder vorm te geven. 
Dit kan of zal bijvoorbeeld leiden tot een gemeenschap die de verbinding met de aarde en onze waarden centraal stelt, waar diversiteit wordt gevierd en conflicten met empathie worden opgelost.
Sophia's energie inspireert tot het creëren van ruimtes waar authentieke menselijke verbinding tot bloei komt, zoveel mogelijk vrij van hedendaagse maatschappelijke conventies. 

* Interdependentie

Als tegenhanger van codependentie, wat op subtiele manieren bijna iedereen treft. Geen ziekelijke afhankelijkheid, van elkaar maar ook niet van een groot systeem. Maar ook geen doorgeslagen onafhankelijkheid die in dit vermijdingsgehechtte tijdperk hoogtij viert. Beide uitersten zijn namelijk uitingen van codependentie en een gebrek aan verbinding.

* Verbinding gebruiken

Verbinding als doel op zichzelf, verwordt vaak tot spirituele bypass. Het leven gaat ook over wat je doet mét die verbinding, waar je dan mee bouwt.

Een veel voorkomende volgorde is eerst bouwen, en dan met de conclusie dat men niet in verbinding staat, daar steeds meer aandacht voor nemen. Verbinding overstijgt dan zelfs het leven: overwint de angst voor de dood. Terwijl je die niet kan vermijden, dus wat gebeurt er dan? Het effect van die overfocus op verbinding zonder er nog iets mee aan te gaan, is dat je niet echt leeft. Per ongeluk wordt dan juist het leven vermeden. 

* Wet van ritme
Zo veel in de wereld beweegt in cycli. Veel zaken die een natuurlijke intelligentie hebben.

Denk aan een pendel or metronoom: die keert altijd weer terug naar het midden om weer door te slingeren naar een ander uiterste, om uiteindelijk het echte, zuivere midden te vinden aan het eind van de reis. Door naar de uitersten te kijken kun je het midden zien. Maar soms, met grote processen, moet je dan wel vér uitzoomen, om echt de uitersten te zien - want een uiterste op grote afstand kan zich makkelijk verhullen en vermommen als midden. Dat is merkbaar in polarisatie: mensen denken vaak van zichzelf dat ze in het midden staan, en dat de ánder ver uitwijkt. In werkelijkheid is er een veel groter proces aan de gang. 

* It takes a village to raise a child. And we're all children, aren't we?

* Currency

In een nieuwe tijdlijn zou het kunnen dat geld vervangen is door een andere currency. Die van natura en dienstenuitwisseling, of op een nog hoger niveau,  die van de mens zelf. Alles van waarde stroomt vanzelf. Niet makkelijk voor te stellen. Niet mogelijk om direct op grote schaal te veranderen. Wel goed om onze huidige beeld van geld te relativeren en stappen in te zetten, en bewuste keuzes in te maken. "Financieel onafhankelijk" betekent immers nog altijd, afhankelijk van geld. Ook met bitcoins, en evengoed met goudklompjes. 

* Nieuwe kwaliteit

Levenservaringsdeskundigheid boven diploma's en status uit de oude wereld. Iedereen heeft érgens zijn of haar tijd tot nu toe aan besteed, de bekende 10.000 uur, letterlijk of figuurlijk: de kunst is uit te vinden en te benutten welke onderliggende kwaliteit dat vormt. Het helpt om te bedenken welke kwaliteiten je zou hebben in bijvoorbeeld zombie apocalypse, waarvan genoeg media uitingen bestaan: wie zou je dan zijn? En hoe confronterend ook: je kan je ook realiseren dat je dan degene bent die het niet redt. 

Dan is de vraag, wat kun je en wil je doen, in de tussentijd? Wie wil je zijn, zolang je er nog wél bent? 

* Hiërarchie

Hiërarchie is geen probleem, als de rollen maar kloppen. Wie de minste machtsmiddelen heeft (gehad), heeft potentieel de meeste visie.
Denk ook aan De Fontijn: ouders en kinderen zijn niet gelijk. Ga daar bewust en zelfreflectief mee om. Als het even kan, met nog veel meer generaties in beeld. 
En identificeer je niet met zo'n plek: je staat ten opzichte van anderen op een positie, je bént het niet. Want ten opzichte van anderen kun je weer ergens anders staan. Het zijn allemaal maar rollen. Als de rollen kloppen, heeft iedereen het leiderschap dat bij hem of haar past, ook al lijkt dat aan de buitenkant maar weinig. 

* Dimensies en vertrouwen
Tegengaan van gevolgen van het Dunning Kruger - effect. Je kunt niet 'hoger' kijken dan je eigen plafond, en bij een meningsverschil kan dat heel goed een perspectiefverschil zijn. Wees je daar bij keuzes altijd bewust van. 
Wanneer je iemand niet begrijpt, maar wel vertrouwt, is dat genoeg: de noodzaak om elkaar te be-grijpen die we vaak voelen hangt samen met grip, controle.  
'Onbegrepen gedrag' vinden we in de basis alleen maar daarom eng: omdat het confronteert met ons onvermogen om te vertrouwen. 
Tegelijk moet je niet doorschieten in naïviteit. 
Ontwikkel je intuïtie om van jezelf en elkaar te kunnen peilen of je controle probeert uit te oefenen, elkaar onder- of overschat, wat je zekerheden zijn en waarmee je in het diepe kan springen. 

* Eerlijkheid
Radicaal eerlijk gaat hand in hand met oordeelvrij. Of: eerlijk zijn is het tegenovergestelde van oordelen. Onder Sophia's toezicht moet er altijd veiligheid zijn om je eerlijk uit te spreken.

* Waarde-vergrotende cyclus en de wet van compensatie

Iedereen heeft in het begin, een beginpunt nodig. Een kans, een investering van buitenaf, zoals een plantje dat voeding uit de grond moet kunnen halen. Dan gaat het groeien, en kun je er vruchten van plukken, die vervolgens ook weer voeding kunnen vormen. Elke uitgave, in geld, tijd of andere resource, is daarom niet alleen platte uitwisseling, maar een keuze voor een richting. Kijk dus niet alleen naar wat je er voor terug krijgt, en of dat wel in balans is, maar hoe het iets groters kan zijn.
De wet van compensatie beschrijft, dat alle inzet die je toont, uiteindelijk haar vruchten zal afwerpen. Dus wanneer je het idee hebt dat iets een groot offer van je vraagt, luister dan naar je intuïtie (maar pas op dat je die niet verwart met angst...). Luister, of dit wél een beweging in een goede richting is, volgens jou. Want dan kan het groot zijn, maar wel kloppen. En als het niet zo voelt, dan is het niet.

Meer volgt, over o.a. natuur, energie-uitwisseling, liefde, ego, zelfvoorzienend leven, de wet van aantrekking, schaduwwerk en enantiodromie.